Azul: muurtegels plaatsen voor de fun

azul

Azul laat je muurtegels plaatsen.  Persoonlijk is dat niet meteen ons idee van een ontspannende bezigheid, maar bij Azul doen we het met immer groeiend plezier.  Dit gezelschapsspel was nog maar net in ons bezit en de helft van ons gezin was er al aan verslingerd.  Een klassieker in wording en dus zeker de moeite waard om eens van dichterbij te bekijken.  We nemen je even mee doorheen de voornaamste regels en het spelprincipe van Azul.

Tegelpracht uit het Alhambra

Neem je de handleiding van Azul even door, dan krijg je het verhaal te lezen over de zogenaamde “Azuleojos”. Dit zijn witte en blauwe keramische tegels die door de Moren werden uitgevonden en o.a. in het Spaanse Alhambra te bewonderen zijn.  Het mag worden gezegd: de makers van Azul zijn erin geslaagd een beetje van die tegelpracht naar uw speltafel over te brengen.  In Azul speel je namelijk met maar liefst 100 stuks mooi versierde, dikke kunststof tegeltjes.  De tegels zijn schitterend afgewerkt met decoraties en hebben een zeker gewicht waardoor ze aangenaam in de hand liggen.  U zou de eerste niet zijn die het spel koopt omwille van zijn uitstraling.

Prijzenbeest

Maar is het spel even goed als het eruit ziet, horen we u al vragen.  Persoonlijk vinden wij alvast van wel.  En blijkbaar zijn wij niet de enigen die Azul weten te waarderen.  Het spel is pas een dik jaar op de markt en sleepte al talloze prijzen in de wacht.  En in de ranglijst van Boardgamegeek staat Azul zomaar eventjes op de 38ste plaats.

Ongetwijfeld zitten het spelprincipe en de eenvoudige spelregels er ook wel voor iets tussen.  Bij gezelschapsspellen is het vaak de kunst om een spelmechanisme uit te vinden dat door iedereen makkelijk kan worden aangeleerd en toch voldoende diepgang biedt.  Iets waar Azul in uitblinkt.  In een kleine 10 minuten heb je het spel beet.  Ook het spel uitzetten op tafel duurt hooguit een 3-tal minuten.  En hoe langer je het speelt, hoe sluwer je wordt in het verzamelen van je tegels.  Na een tijdje betrapten we ook onszelf erop, dat we begonnen te kijken welke tegels onze tegenstanders verzamelden.  Dit om hen bewust stokken in de wielen te steken en tegels voor hun neus weg te kapen.  Azul blijft dan ook boeien op langere termijn.

Voorbereiding

Hoe steekt het spel concreet in elkaar?  Hou in het achterhoofd dat je zogezegd een tegelplaatser bent in het warme zuiden.  Je wilt je naam eer aandoen en een muur decoreren met je schitterende keramische tegeltjes.

Midden op de tafel liggen kartonnen schijfjes, telkens met 4 tegels erop uitgestald die blindelings uit een (mooi uitgevoerde) zak worden gegrabbeld.  Het aantal kartonnen schijven varieert naargelang het aantal spelers.  Met 4 spelers liggen er bijvoorbeeld 9 schijven met tegels op tafel.  In het midden van de tafel, tussen de schijven in, ligt de zogenaamde “vuilnisbak” met een start-tegel.

Is het de beurt aan een speler, dan mag die een schijf met 4 tegeltjes uitkiezen en daar 1 tegelsoort van wegnemen, bijvoorbeeld 2 gele tegeltjes.  De 2 resterende, niet-gele tegeltjes die nog op de schijf liggen, worden dan in het midden in de vuilnisbak gegooid.  In het begin zal iedereen tegels van de schijven kiezen.  De vuilnisbak wordt echter steeds voller en … interessanter.  De eerste speler die beslist een bepaalde tegelsoort uit de vuilnisbak te halen, neemt ook de start-tegel mee en die levert 1 strafpunt op.  Valt op zich wel mee, maar soms vallen er nog meer strafpunten uit de lucht voor wie iets uit de vuilnisbak graait.  Maar daar straks nog meer over.  Tot zover dus de manier waarop de tegelplaatsers aan hun tegels raken.

Tegels klaar?  Plaatsen maar!

Wat kan een speler dan doen nadat hij/zij tegels van de tafel heeft gekozen?  Iedere speler heeft een speelbord voor zich liggen waarop een bepaald tegelpatroon staat afgebeeld.  Naast het tegelpatroon liggen een soort “wachtrijen”, elk van een verschillende lengte.  Zo heb je een wachtrij voor 1, 2, 3, 4 en 5 tegels.  Bedoeling is dat een speler de gekozen tegel(s) van een schijf of uit de vuilnisbak in een wachtrij naar keuze legt.  Je mag slechts 1 tegelsoort in een wachtrij leggen.  Zijn alle tegels van de tafel weg genomen, dan mogen de spelers kijken welke van hun wachtrijen vol is geraakt met hetzelfde soort tegels.  Vanuit iedere volle wachtrij mag je dan 1 tegel definief verschuiven naar het kleurige tegelpatroon dat naast de wachtrij ligt.  Het is dus alsof je aan het metselen bent, eerst alles klaar legt en dan iedere keer je tegeltjes op een muur gaat metselen volgens een patroon.  Een beetje puzzelpret dus.

Combinaties scoren

Voor ieder los tegeltje dat je op je speelbord legt, krijg je 1 punt.  De kunst is echter om je nieuwe tegels naast eerder gelegde tegels te plaatsen.  Grenst een nieuw aangelegde tegel bijvoorbeeld horizontaal en/of verticaal aan eerder gelegde tegels, dan krijg je ook voor die oudere tegels punten toegekend.

Maar er is meer.  Aan het eind van het spel vallen er veel punten te verdienen voor spelers die specifieke combinaties hebben afgewerkt.  Zo scoor je bijvoorbeeld een massa punten als je erin slaagt alle tegels van een bepaalde tegelsoort op het patroon te plaatsen.  Of je kunt er voor kiezen om zoveel mogelijk verticale rijen te metselen.  Ook horizontale rijen leveren aan het einde een extra op.  Maar opgelet: de eerste speler die een horizontale rij metselt, luidt het einde van het spel in.  Iedereen mag daarna nog zijn/haar beurt afwerken en dan is het tijd voor de puntentelling.

Strafpunten

We hadden het hierboven ook nog over strafpunten als je tegels uit de “vuilnisbak” grabbelt.  Een leuk extra element dat soms onverwachte wendingen aan het spel kan geven.  Zoals eerder gezegd, hebben de wachtrijen waarin je tegels kwijt kunt, slechts een bepaalde lengte en capaciteit.  Liggen er bijvoorbeeld al 3 gele tegels in je wachtrij die plaats biedt aan 5 tegels, dan is het natuurlijk oppassen geblazen.  Je kunt in dat geval nog ergens 2 gele tegels erbij nemen, maar dan is je wachtrij vol.

Als je daarna nog extra gele tegels in je bezit zou krijgen, en geen enkele andere wachtrij nog capaciteit biedt voor gele tegels, dan levert je teveel aan gele tegels strafpunten op.  Hoe groter je overschot aan dat soort tegels, hoe hoger je strafpunten.  Overdaad schaadt, zeg maar.  En gezien het midden van de tafel meestal vol komt te liggen met tegels die andere spelers links hebben laten liggen, kan deze “vuilnisbak” een bron van strafpunten zijn.

Neem dan gewoon geen tegels meer bij, denkt u waarschijnlijk?  Maar ook daar hebben de makers van Azul aan gedacht.  Iedere speler moet tijdens zijn beurt verplicht een soort tegels van tafel nemen.  Dit tot alle tegels van de tafel zijn verdwenen.  En zo is Azul een bijzonder amusante mix van slim tegels kiezen, in hoeveelheden die je het beste uitkomen, in combinaties die je doen scoren.  En ondertussen maar je tegenspelers dwarsbomen door die tegelsoorten weg te kapen die zij aan het sparen zijn.

Speelanderthalers conclusie

Het was al een tijdje geleden dat we nog zo aangenaam door een spel werden verrast.  Azul duikt massaal op in spellenclubs en bij spelletjesfanaten thuis en we begrijpen maar al te goed waarom.  Een ideaal familiespel dat je in 10 minuten volledig onder de knie hebt en dat daarna garant staat voor urenlang speelplezier.   Ontdek ook onze reviews over andere familiespellen.

Persoonlijke beoordeling: Speelanderthalers AANRADER
Indicatieve leertijd: 10 minuten
Indicatieve speeltijd: 20 minuten
Herspeelbaar: Azul speel je meestal een keer of 2-3 na elkaar en het spel smaakt al snel naar meer.  We betrapten er ons op dat we op een gegeven moment het spel in de namiddag hadden gespeeld en ‘s avonds konden we het niet laten om het opnieuw op tafel te zetten.  Ook met kinderen vanaf ongeveer 11-12 jaar is dit spel ideaal.
Aantal spelers: perfect speelbaar voor 2 spelers, maar ook ideaal voor 3 of 4 spelers
Bezoek de officiële site

Terug naar het overzicht van de spellen

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie